Artikel aanbieden: info@achterkamertjes.nl

Beste bezoekers van deze site,

Achterkamertjes.nl is verhuisd naar Frontbencher.nl

Toch maar weer de geldpers aan?

Een paar dagen terug was er feest in de coalitie. Ver voor Prinsjesdag bleek het kabinet het al eens te zijn geworden over de begroting voor volgend jaar. De twee coalitiepartijen mogen elk 600 miljoen euro uitgeven (dat wil zeggen: minder bezuinigen) om hun kiezers te paaien. De PvdA besteedt het geld aan zorg en onderwijs, want in die sectoren werkt een groot deel van haar achterban, dus daar vallen stemmen te halen. En de VVD, de partij die pal staat voor orde en gezag, spendeert de helft van het bedrag aan Defensie en de rest aan politie en justitie. Iedereen dolblij. Hoera. Hoera. Althans, dat was de stemming maandag. Maar inmiddels is de feestvreugde danig getemperd. Want die vervelende oppositie gooit roet in het

Complotdenken

Sinds begin vorig jaar kent Nederland een nieuwe politieke partij. Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk, die de PvdA-fractie hadden verlaten, richtten toen Denk op. De naam suggereert dat in de partij het denken niet stilstaat. Daarmee past ze dan in elk geval uitstekend in de Nederlandse politieke cultuur. Aanvankelijk leek Denk zich vooral te richten op moslims. Maar dankzij de in Suriname geboren radio- en tv-presentatrice Sylvana Simons is de doelgroep flink verbreed. Simons kreeg na haar recente overstap naar Denk een wagonlading racistische bagger over zich uitgestort op Twitter en andere openbare scheldkanalen. Haar terechte woede hierover genereerde veel publiciteit in de media. Denk, hoewel slechts beschikkend over twee door zetelroof verkregen Kamerzetels, kwam in het brandpunt van de belangstelling. Volgens koffiedikexpert Maurice de

Prinsjesdag valt vroeg dit jaar

Lekken mag niet. Oh, wat is onze premier verontwaardigd als voor de zoveelste keer de stukken van Prinsjesdag weer eens op straat liggen. Maar wat als die stukken niet volstaan met pijnlijke maatregelen in de zorg of lastenverzwaringen. Dan zijn onze bewindslieden als kinderen zo blij. Misschien hebben ze het even geprobeerd, maar ze konden het goede nieuws gewoon niet langer voor zich houden, en al helemaal niet met de verkiezingen in zicht. Staatssecretaris Martin van Rijn maakte het maandag zelf bekend. Bezuinigingen op de zorg voor ouderen worden geschrapt. En nu de PvdA, drie maanden voor Prinsjesdag, een wit voetje ging halen bij de kiezers kon coalitiepartner VVD natuurlijk niet achterblijven. Er komt extra geld voor leger en politie. En zo kwamen de hoofdlijnen

Totaal, totaal, totaal

  Premier Rutte is “totaal, totaal, totaal” tegen referenda over internationale verdragen, heeft hij maandag laten weten. Ik ben het niet altijd met Rutte eens, maar deze keer vind ik dat hij totaal, totaal, totaal gelijk heeft. Referenda, zeker als ze  internationale beleidskwesties als onderwerp hebben, zijn ondingen. Ze gaan nooit waar ze over moeten gaan, maar zijn altijd afrekeningen of stemmingmakerij. Wat het recente Oekraïnereferendum betreft hebben de initiatiefnemers dat zelf toegegeven. De Oekraïne kon hun niets schelen, ze wilden alleen maar de anti-EU-gevoelens in Nederland aanwakkeren. Democratie betekent in mijn ogen dat je een (hopelijk verstandig) iemand kiest die je politieke belangen vertegenwoordigt. Mocht de gekozene niet naar wens blijken, dan kies je de volgende keer iemand anders. Ideaal is dat systeem niet,

Superministerie was geen supergoed idee

Je kon het op je klompen aanvoelen: het ministerie van Veiligheid en Justitie zal in zijn huidige vorm niet lang meer bestaan. Bij de komende kabinetsformatie wordt een flink deel van de taken weer overgeheveld naar Binnenlandse Zaken. Teveel verantwoordelijkheid leggen op één plek is vragen om problemen. Die zijn de afgelopen jaren dan ook niet uitgebleven. Zelfs VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra geeft het nu toe.  Er is veel misgegaan op het ‘superministerie’, zei hij zondag in het tv-programma Buitenhof. “En dat doet pijn.” Dat nu ook de VVD begint te erkennen dat Veiligheid en Justitie een mislukking is geeft te denken. Want die partij wilde in 2010 dat het voormalige departement van Justitie zou worden opgewaardeerd tot een bolwerk van law and order. Het moest niet alleen

Koning Klant in gevecht met kinderarbeid

Kinderarbeid. Wie is er niet tegen ? De vraag is vooral: “Wat doen we eraan ?” Misschien koopt U in de supermarkt de “slaafvrije” chocola van Tony Chocolonely en zuivere koffie. Of misschien koopt U wel huisraad in de Wereldwinkel. Maar wat als uw dochtertje per se dat ene schattige jurkje wil, waarvan je wel kunt raden dat het onder miserabele omstandigheden gemaakt is. En hoe zit dat met die nieuwe smartphone die U volgende week op Vaderdag hoopt te krijgen ? Kinderen in Afrika ploeteren in mijnen om de grondstoffen hiervoor bijeen te brengen. Gelukkig is er Roelof van Laar, Tweede Kamerlid van de PvdA, om ons te helpen. Hij is ervan overtuigd dat wij als consumenten het beste met de mensheid voor hebben

Op naar de cannabisclub

Het gedoogbeleid voor cannabis is onhoudbaar en staat een effectieve aanpak van gezondheidsproblematiek, criminaliteit en overlast in de weg. Dat vindt een overgrote meerderheid van de Nederlandse gemeenten. De uitspraak van het congres van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) is in feite een noodkreet aan de Haagse politiek én een oproep om dit te gaan regelen bij de komende kabinetsformatie. In Den Haag willen onder andere VVD en CDA niets weten van een verdere verruiming van het drugsbeleid. Hun principiële opstelling houdt een halfslachtig beleid in stand. Verkoop in coffeeshops wordt gedoogd, maar het telen van wiet blijft verboden. De burgemeesters van veel gemeenten zien het met lede ogen aan. Zij waarschuwen dat de georganiseerde misdaad steeds meer greep krijgt op de samenleving. Misschien

Bij de PvdA gaat het alleen nog om de poppetjes

Alle jaren verkeert de PvdA in doodsnood. Volgens de peilingen haalt de partij bij de komende verkiezingen nog maar een fractie van de 38 zetels die ze in 2012 wist te veroveren. Ze dreigt zelfs kleiner te worden dan kleine broertje GroenLinks. Maar de redding lijkt nabij. Als de partij Ahmed Aboutaleb lijsttrekker maakt, staat ze opeens op 27 Kamerzetels, heeft I&O Research berekend. Daarmee zou ze weer bijna de grootste partij zijn. Nu heeft Aboutaleb al een paar keer gezegd dat hij niet beschikbaar is, althans niet zolang Diederik Samsom zich niet terugtrekt als partijleider. Maar waarschijnlijk speelt Aboutaleb alleen “hard to get”. Als vanuit het partijbestuur een klemmend beroep op hem wordt gedaan, gaat hij wel overstag. Tenslotte wilde Job Cohen eerst ook

Waar blijven de vrouwelijke lijsttrekkers?

In de Verenigde Staten is het gelukt: voor het eerst in de geschiedenis sleept een vrouw de nominatie in de wacht om president te worden. Als het een beetje meezit verhuist Hillary Clinton straks weer naar het Witte Huis, nu niet als first lady, maar als baas van het land. Ook in sommige andere grote landen (Margaret Thatcher in Groot-Brittannië, Angela Merkel in Duitsland) heeft al eens een vrouw aan het roer gestaan. Maar in Nederland lijkt het moment waarop zoiets gebeurt nog heel ver weg. We hebben zelfs niet meer dan een handvol vrouwelijke fractieleiders gekend, vrijwel steeds van radicaal linkse partijen met weinig uitzicht op regeringsmacht. Jolande Sap en Femke Halsema van GroenLinks, Agnes Kant van de SP, Andrée van Es, Ria Beckers

Waar ligt de grens ?

De regering regeert en het parlement controleert. Volksvertegenwoordigers moeten niet op de stoel van de ministers gaan zitten, en moeten dat zelfs niet willen. Als ze dat wel doen handelen ze in strijd met het staatsrecht. Dat verwijt treft minister Ard van der Steur vandaag in een debat dat ongetwijfeld uren zal gaan duren. Hij maakte het erg bont door in het verleden als Kamerlid niet alleen toenmalig minister, en tevens zijn voorganger, Ivo Opstelten te souffleren over diens rol in de Teevendeal maar ook nog eens diens pen vast te houden bij het schrijven van een brief aan de Tweede Kamer. Van der Steur heeft heel wat uit te leggen. Opstelten zette de Tweede Kamer op het verkeerde been, en moest daarom aftreden. Van